تشنگان به آن ، با وجود تشنگى آن حضرت ، و سلام كردن كوهها و سنگها بر آن حضرت قبل از بعثت ، و هلاك شدن جمعى از « يهود » كه قصد كردند هلاك آن حضرت را - قبل از بعثت - در طريق جبل « حرا » - و هفتاد نفر بودند - ، و سايه انداختن ابر بر آن حضرت در مسافرت به « شام » قبل از بعثت ، و سر به هم آوردن شجرين در طريق « مكّه » و « مدينه » ، و دعوت شجره و اجابت كردن آن حضرت را ، و تكلّم كردن « ذراع مسمومهء مشويّه » « 137 » بر مكر و نفاق امرأهء « 138 » يهوديّه ، و تكلّم كردن گرگ و شهادت دادن بر توحيد و نبوّت آن حضرت و ولايت امير المؤمنين - عليه السّلام - ، و حنين و نالهء جذع « 139 » نخل مشهور به « حنّانه » « 140 » از مفارقت آن حضرت ، و تقليب « 141 » كردن سمّ بر « يهود » و هلاك ايشان به سمّ ، و سير كردن از يك گوسفند مشوىّ ، تمام اصحاب را و زنده كردن استخوانهاى آن و نوشيدن شير از او ، و تقليب تازيانه‌هاى « يهود » به افاعى « 142 » و تقليب چوبهاى سقف خانهء « يهود » به مارها و بلعيدن ايشان در غيبت آن حضرت . و امثال آن از معجزات كثيره كه در كتب حديث مسطور است . امّا عاقل لبيب ، هرگاه تدبّر نمايد آداب و اخلاق و احوال آن حضرت را ، هريك معجزه‌اى است ؛ زيرا كسى وفاى به آن نتواند نمود مگر اوصياى طاهرين آن حضرت كه در اخلاق و احوال و معجزات ، با آن حضرت موافق بودند ؛ چنان

--> ( 137 ) - ذراع زهرآگين بريان ؛ يكى از معانى ذراع ، عبارت از قسمت فوقانى پاچهء گوسفند و گاو و بز است كه در اينجا ذراع بزغالهء مسموم است . ( 138 ) - زن ( 139 ) - تنهء درخت ( 140 ) - بسيار ناله‌كننده ( 141 ) - تبديل ( 142 ) - جمع افعى